yeah, i made poems that made some of the people I love cry. My yayi cried too, nalaman ko na lang nung pumunta ako sa shop kanina. When she saw me I saw tears in her eyes and hugged me. the poems are about my parents. I posted them too at rakista.com, and yeah, I made them a long time ago.
____________________________________________________________
I made this poem right before I attempted to commit suicide because of my parents

The Night sky is haunting me the screams,
the bad words playing again in my head
please stop it! stop it!

I can't take it anymore
I can't no longer live in this house
this is not a home, it's hell
full of hipocrisy and hate
I want to scream!

I'm crying out for help
my head aches my heart aches
I'm drowning myself in tears

The hate doesn't go away
the love for you fades
my own flesh and blood is the one i hate
the one who fills my heart with anger

As this night ends, I want to say farewell
farewell to hell, farewell parents
I hate you, you gave me a life full of lies
full of hatred, full of hipocrisy

As I hold this knife to touch my skin,
as I feel the warmth of my blood in my hands
a pain in my heart, hoping for freedom.

------------------------------------------------------------------------------------------------
This is the next one.. damn!

Kayo ang nagpalaki at nagsilang sa amin
pero bakit kayo ganyan?
Di ko maintindihan kayo, Mom and Dad.
Bakit ba ang sama sama nyo sa amin magkakapatid?
Bakit ba paborito nyo si ate?

Masakit din sa akin na inaapi nyo iba kong kapatid
napakasakit tuwing nakikinig ko mga matatalas na salita
Mas lalo na sa akin, bakit ang sama nyo?
di ko kayo maintindihan, mas magulo pa kayo kesa sa akin.
ginawa ko naman lahat para sa inyo ah?
nagsikap na gumawa ng mabuti ngunit bakit di nyo makita?

pinipilit ko kayong intindihin
pinipilit kong wag magalit sa inyong dalawa
ngunit meron parin kirot at sumisigaw sa puso ko
"galit ako sa magulang ko"

Oo, binigay nyo nga lahat sakin
Luho at lahat, pero di yun sapat
dahil ang kailangan ko ay pagiintindi nyo
kailangan ko rin ang suporta at pagmamahal ninyo.

Pero bakit kayo ganyan?
Buong pagkatao ko ininsulto nyo
gusto nyo akong nakakulong sa sa bahay
ayaw nyo akong pasayahin kahit minsan.

Akala nyo ba nasasayahan ako sa materyal na binigay nyo?
HINDI! dahil kailanman ay hindi ko hiningi yun.
Bakit kayo ganyan, sinabi ko na naramdaman ko
pero, sabi nyo nagdradrama lang ako at nagiinarte.

Di man lang kayo naging proud saken kahit minsan
di man lang nyo kami ipagmalaki kaming lima,
bakit lagi si ate? bakit ganun?
siya na lang ba ang anak nyo?

Di ko malaman,
lahat na ng mura at pagpapahiya nyo saken nakatatak.
Mura na lang ng mura...mom, dad.. di nakakatulong yun.
Sinasabi nyo na boba ako, pero pinakita ko naman sa inyo na kaya ko!
lagi nyo na lang ako pinapahiya sa ibang tao, masakit sa akin yun.

Bakit laging lumalabas na ako yung masama?
Pati pagkatao ko pinapakelaman nyo, nakatatak pa rin sa utak ko
"bakit ayaw mo gumaya sa ate mo?"
Dahil iba kami, mahirap ba intindihin yun?
mahirap ba? mahirap ba intindihin kung ano ako?

Wala naman akong ginagawang masama ah?
Sana makita nyo rin yung paghihirap ko.
mahirap ba makita yung good side ko?
mahirap ba ako mahalin bilang anak?

Sana bago kayo magsalita iniisip nyo muna!
Di nyo ba alam na muntik na ako magpakamatay dahil sa inyo?
Di nyo ba alam na ilang luha na ang tumulo sa aking mata dahil sa inyo?
Di nyo ba alam na kahit ganyan kayo saken pinipilit ko kayong mahalin?

Magulang ko pa rin kayo, alam kong kasalanan ang magalit sa inyo
Pero, di ko maalis sa isipan ko kung gaano ko kayong kinamumunhian.
Sana kahit minsan makita nyo yung totoong ako.
Sana kahit minsan man maging mabait kayo sa akin

Minsan tinatanong ko sa Diyos, Mahal ba talaga nila ako?
Oo, mahal ko sila, pero nagtataka ako kung mahal talaga nila ako.
Mahal ko pa rin kayo, kahit may galit sa puso ko.
Sana balang araw makita nyo ako, yung totoong ako.

I cried my heart out! tae yang mga magulang ko.. How I wish they're reading this

* my S H A T T E R E D dreams_ 5/11/2006 06:59:00 PM